Brian Priske heeft in een openhartig interview met Voetbal International zijn standpunten gedeeld. De Deense trainer staat onder druk bij Feyenoord en licht verschillende van zijn genomen besluiten toe.
”Ik had de easy road kunnen nemen, lekker in Praag blijven en wachten op een andere club. Maar juist in de zwaarte van de opdracht zag ik de uitdaging,” vertelt Priske. ”Ik wist dat Feyenoord geen Plug & Play zou worden.” Feyenoord heeft vooral tijd nodig, maar die is er niet bij een topclub. ”Dat weet ik en gelukkig niet alleen ik, ook de directie. We zullen moeten ontwikkelen en presteren tegelijk. Hoewel het een grote uitdaging is, heb ík er nog steeds alle vertrouwen in.”
”Ik kijk naar wat er wél is: er staat een goede spelersgroep die kan werken op 1908 onder zeer goede omstandigheden,” vervolgt de nieuwe trainer van Feyenoord, die vier keer gelijkspeelde en op een zesde plek staat. ”Ik weet uit ervaring dat als je goed kan werken en je blijft doen wat je moet doen, we sterker worden en beter gaan voetballen. Ik heb één ding geleerd in mijn carrière: het gaat er niet om hoe je begint, maar hoe je eindigt. De druk gaat schuil in de wetenschap dat het eigenlijk vandaag al moet.”
Waarom zijn de Rotterdammers niet verder gegaan met het voortborduren op het succes van Arne Slot? ”Dat had te maken met de transferwindow. Na Wieffer en Minteh had ik verwacht dat meer spelers snel zouden vertrekken. Ik zag dat als hét moment om iets te veranderen, omdat ik dacht dat deze manier van spelen de groep goed zou kunnen passen, zeker met het oog op de Champions League. Trauner, Beelen, Nieuwkoop, genoeg spelers die dit systeem kennen en er prima in gedijen.”
”Met de kennis van nu zeg ik dat ik dat niet had moeten doen,” vertelt een openhartige Priske. ”De wissel van speelwijze naar 3-4-3 heeft ons onnodig veel tijd gekost en dat ergert me, omdat we die tijd nu tekortkomen. Ik durf dat best toe te geven, maar ik deed het natuurlijk niet zonder reden. Ik heb het zelf niet bedacht, maar als je kijkt in voetbal naar teams die succesvol zijn, kunnen die allemaal terugvallen op een stevig fundament, structuur en continuiteit. Dát is de basis. Wij hebben van alles al wat, maar nog niet het optimale van alles.”
